Siyah Anne

Geçtiğimiz hafta sevgili Gülşah Önen'in bloğuna konuk yazar oldum. Sizinle de o yazıyı paylaşmak istedim, keyifli okumalar. Sevgiler... Çocukların gerçek hayatla yüzleşmeye başladığı yer okuldur. Orada ailesinden uzak, sadece arkadaşlarıyla başbaşa kalır ve bazen çocuklar arasında hoş olmayan davranışlar olur. Aslında hepimiz okul döneminde yaşamışızdır. Çalışkan olana ‘inek’, dersleri kötü olana ‘tembel teneke’, gözlüklü olana ‘dörtgöz’ lakapları hemen yapıştırılır. Belki biz de bu kelimeleri kullanarak arkadaşlarımızla dalga geçtik belkide dalga geçildik… Kendimden örnek vermem gerekirse; Ben, dişlerim yüzünden dalga geçilen kısımdaydım. Gece uyurken dilimi dişlerimin arkasına koyarak ileri itilmesime sebep olmuştum. Zamanla daha belirgin hale getirip böylelikle ‘Dişlek’ grubuna girmiştim. Okulda ayrı, mahallede ayrı dalga geçiliyordum. Bakkala gittiğimde bütün çocuklar etrafımı sarar ‘dişlek tavşan’ gibi cümleler kurar, devamlı tekrarlayıp gülerlerdi. Taki b...

Bloğumun ilk konuk yazarı Gülşah ÖNEN bize, yani ikinci çocuk düşünenlere güzel bir yazı yazdı. Benimde ikilemde kaldığım ve kafamda bir çok soru işaretiyle devamlı düşündüğüm noktalara tercüman olan bir yazı olmuş. Kendisine çok teşekkür ediyorum... 23 yaşında plansız bir şekilde anne oldum. Evet çok erkendi ama o minicik beden hayata sımsıkı bağlanmama, aldığım her nefese şükretmeme sebep oldu. Fakat anneanne eline bırakıp işe dönmek çok zoruma gittiğin de “benden bu kadar 2.çocuk yaparak vicdanıma daha fazla yüklenemem” dedim ve daha yolun başında oğluma kardeş yapmama sözünü verdim.  7 sene yalnız büyüyen oğlum hiçbir zaman kardeş istemedi. Hatta kendinden ufak tüm çocuklardan hep kaçtı. İyimi yapıyoruz kötümü derken anne babası vefat etmiş bir kızın annesinin mezarı başında “annemm bana kardeş yaptığın için binlerce kere teşekkür ederim” dediğini duydum. Ailesinin ölümünden sonra yalnız kalan kız kardeşiyle birlikte hayata tutunmuşlar. İşte bu sahne beni b...