özür dilerim kızım ama...
Bir çocuğu dünyaya getirip onu hayata hazırlamak, doğruyu yanlışı göstermek tüm anne-babaların başlıca görevidir. Bunun için herkes kendi bildiği, öğrendiği yöntemleri yada doğru olan hangisi ise onu titizlikle çocuğuna uygulamaya çalışır. Bende, bana ''bağımlı'' değil, ''bağlı'' bir çocuk yetiştirmeyi. İleride kendi ayakları üzerinde durabilen, kendine güvenen bir çocuk yetiştirmeyi umut ediyor ve uğraşıyorum. Bu düşüncemin yerleşmesinde öncelik olarak kitapların etkisi var daha sonra da çevremde gördüğüm ''bağımlı'' çocukların. Ana düşünce olarak ''Çocuklarınızın etrafını keşfetmesine izin verin, yapacağı ve yapabileceği şeyleri kendiniz üstlenmeyin.'' Bu ne kadar zor olsa da, yapmamız gerekiyor.Çünkü biz çocuğumuzu, kişiliğini ve geleceğini düşünen bireyleriz. Benim hissettiklerim, uyguladıklarım ve kızıma mesaj listem ise şöyle; * Canım kızım geçen gün parkta çimenlerin üzerine düştün, kaldırmam için biraz...