Siyah Anne

Geçtiğimiz hafta Mavinin Güncesi ne konuk yazar olmuştum. Tuvalet eğitimimizin diğer ayrıntılarını da bu yazımda yazdım. "Tuvalet eğitimi çocuktan çocuğa farklılık gösterse de çok özveri isteyen bir konu. İki tarafında bu eğitime hazır olması gerekli, özellikle de annenin. Çocuğun hazır olduğunu tuvalet ihtiyacı geldiğinde; kenara saklanma, çömelme isteğinin gelmesi ve bezden rahatsız olması ile anlayabiliriz. Eğer anne bunları gözlemliyor ve kendinin de bu eğitime hazır olduğunu hissediyorsa tuvalet eğitimine başlanmalı. Eğitimin başlangıç yaşı ise genellikle 2-3 yaş arası olarak tavsiye ediliyor. Biz tuvalet eğitiminde neler yaşadık, kısaca bahsedeyim; Nil 2,5 yaşındayken eğitime başladım, ben birden bezi hayatımızdan çıkarmayı değil de kademe kademe ilerlemeyi tercih ettim. Kızımdan öncelikle tuvalet ihtiyacı geldiğinde bana söylemesini istedim. Bu şekilde en azından olayı daha iyi kavraya bildi yani ‘Çişim geldiğinde anneme söylemeliyim’ algısını yaratmayı...

Başlığı görünce şaşırdığınızı tahmin edebiliyorum, ama bu olaya şöyle diyelim. 'Top ayağıma oturdu, bende gelişine vurdum ve gol oldu :)' Her çocuğun ve annenin tuvalet eğitimi hikayesi farklıdır. Çoğu kişinin yaşadığı ise aynı. Yani; Tuvalet eğitimi hakkında birçok kitap okunur, etraftan gerekli araştırmalar edinilir, lazımlıklar alınır, çocuğa yapması gerekenler uygun biçimde anlatılır. Çocuk bir kaç defa altına kaçırır ve bir süre sonra alışmaya başlar. Tabi bu olaylar gelişirken annenin ne zorluklar yaşadığını da atlamamak lazım. Başlarda bizim de tuvalet eğitimimiz aynen bu şekilde başladı. Devamı ise biraz olağan dışı gelişti. İlk zamanlarda lazımlığa oturmayı reddeden Nil tuvaleti gelince sadece haber veriyor, gel lazımlığa yap değince kıyameti koparıyordu 'Hayırrr ben bezime yapmak istiyorummmm' şeklinde :) Benim lazımlığa oturtma oyunum; tuvalette minicik pembe böcükler varmış ve onlar çok susamışlar haydi çişini yap da, onlara su verelim. Kakan gelinc...